Re-Sculpted in Time: Sanatorium Zonnestraal (Short)
 

Dutch see below.

Sanatorium Zonnestraal: Re-Sculpted in Time
Short film 4K, 9:50

Drifting between data and images and hovering amidst seemingly incompatible moods: Tarkovsky’s cinematic dreams on the one hand and Zonnestraal’s utopian architecture on the other.

Sanatorium Zonnestraal (1928): Famous symbol of enlightened rational thinking par excellence: transparency, light, air, tranquillity and space. ‘One of modern architecture’s most important buildings’ (Wikipedia).

The contrast with the sick person in need of healing could hardly be greater.

Van Bakel has scanned the sanatorium building and converted it to ‘point clouds’ that turn into models where you seem to move in between – or rather: seem to fly through – as in a dream.

He combines these ghostly, whimsical images with the fragmented dream images of buildings, landscapes and a sporadic human figure derived from the masterful films of Andrei Tarkovsky: Stalker, Solaris, Nostalghia, The Mirror. Photogenic images with an almost magical inexplicability that resemble a hallucination.

Using photogrammetry Van Bakel interpreted Tarkovsky’s film scenes to point clouds, enabling him to move freely through the otherworldly images as if flying through a surreal dream-scape.

The soundscape is based on edited music from Tarkovsky films and the first minimalist composition ‘In C’ by Terry Riley.

Nederlands:
Sanatorium Zonnestraal: Re-Sculpted in Time
korte film 9:50

Sanatorium Zonnestraal (1928): Beroemd symbool van het verlichte rationele denken bij uitstek: transparantie, licht, lucht en ruimte. ‘One of modern architecture’s most important buildings’ (Wikipedia).
Het contrast met de zieke hulpbehoevende mens die genezing zocht kan bijna niet groter.
Van Bakel heeft het sanatoriumcomplex gescand en omgezet in ijle puntenwolken waar je tussendoor beweegt -of beter gezegd: doorheen lijkt te vliegen- als in een droom.
Deze grillige beelden combineert hij met de duistere droombeelden van gebouwen, landschappen en een sporadische mensfiguur ontleend aan de meesterlijke films van Andrei Tarkovski; Stalker, Solaris, Nostalghia, The Mirror. Fotogenieke beelden met een bijna magische onverklaarbaarheid die zo uit een hallucinatie weggerukt kunnen zijn.

De soundscape is gebaseerd op bewerkte muziek uit Tarkovski films en de eerste minimalistische compositie ‘in C’ van Terry Riley.

Special thanks:
-Eye Film Institute, Claartje Opdam, Anna Abrahams, Jaap Guldemond
-Martine Herman

Made possible by a grant from the Mondriaan Fund

Interactive version: http://www.michielvanbakel.nl/2019/11/re-sculpted-in-time-sanatorium-zonnestraal/